Tua Glória

Pesquisar neste blog:

domingo, 30 de octubre de 2011

Brasil: A ordem para expulsar os manifestantes contra a construção da hidrelétrica de Belo Monte



30 de outubro de 2011
Brasil: A ordem para expulsar os manifestantes contra a construção da barragem de Belo Monte

Justiça brasileira determinou que o grupo de índios e camponeses que ocupa o local das obras da hidrelétrica Belo Monte controversa, um projeto gigantesco promovido pelo Governo na selva amazônica, você deve sair.

Cristina Collyer Damásio juiz, o Tribunal Quarta Civil de Altamira no norte da Amazônia estado do Pará e decidiu em favor do Norte Energia Consortium (Nesa), para que atos manifestantes proibido "de ruptura" e defina uma multa diária de 500 reais (292,5 dólares) para quem violar a sentença.

A principal reivindicação dos manifestantes é que o governo enviou representantes para negociar "o fim do trabalho" de Belo Monte.

O consórcio reúne empresas públicas e privadas responsáveis ​​pela execução do projeto, disse em comunicado que está "aberto ao diálogo" com as comunidades da região e reiterou que o governo do Instituto Ambiental do Ibama e outras autoridades endossar o projeto.

Oposição e denúncias

De acordo com o Conselho Indigenista Missionário (CIMI), uma organização ligada à Igreja Católica, a ocupação mobilizou 600 pessoas de 21 índios étnica, pescadores e moradores das margens do rio Xingu, o afluente do Amazonas, onde ele irá aumentar o barragem.

Os manifestantes disseram que tinha cortado a rodovia BR-230, conhecida como a Trans, no município de Altamira (Pará), e acamparam no local das obras, com a alegação de se manter "permanentemente", a declaração de Cimi imprensa.

Belo Monte foi iniciada em março passado, em Altamira, a um custo de 10,6 mil milhões de dólares, e, de acordo com o projeto, vai inundar 516 quilômetros de floresta e deslocar 50 mil residentes.

Terceira maior do mundo

A fábrica será a terceira maior do mundo, atrás das Três Gargantas (China) e Itaipu (Brasil e Paraguai), com uma potência máxima de 11.233 megawatts.

Justiça brasileira abriu twelve causas contra o projeto e um tribunal federal suspendeu ontem uma segunda vez, um julgamento que analisa se o governo adequadamente consultados antes de os índios para realizar a construção.

O trabalho está sujeito a um processo na Comissão Interamericana de Direitos Humanos (CIDH) da OEA, que resultou na suspensão imediata do dano irreparável na região amazônica.

O governo se recusou a enviar um representante para a quarta-feira audiência sobre a Comissão, onde as ONGs e movimentos indígenas no Brasil denunciou a violação dos direitos humanos por parte do gabinete Rousseff, acusando-o de manter uma "atitude vergonhosa" contra -los.

http://www.otromundoesposible.net/noticias/brasil-orden-para-desalojar-a-los-manifestantes-contra-las-obras-de-la-presa-de-belo-monte


Juan Esteban Yupanqui Villalobos
Túpac Isaac II
http://juanestebanyupanqui.blogspot.com

jueves, 13 de octubre de 2011

Queja a Sra Dilma Rusev por el proyecto hidroeléctrico Belo Monte

Отиваш ли си от този свят, дръвче, братко мой ?
Queja a Sra Dilma Rusev por el proyecto hidroeléctrico Belo Monte



Отиваш ли си от този свят, дръвче, братко мой ?
traduccion al bulgaro

Да, ти си отиваш, но не защото умираш от старост, отиваш си от този свят, защото много мъже, които имат различен цвят на кожата от нашата, различни очи от нашите, и чиито сърца не са като сърцето на татко Ной, нито на татко Херардо, тези хора те отнасят, изтръгват те от твоя народ, от твоята нация, за да те пожертват и да те направят на парчета, на трески. Изработват от теб чекмеджета и шкафчета за да се чувстват добре западните мъже и жени, а също така и много от нашите братя, които са загубили навиците си на индиански деца, навиците на земята, където са били родени и откърмени. И днес, също както вчера аз викам и плача заедно с моя брат от племето Раони, заедно с всички онези, които са живели под твоята сянка, който са черпили от водата, която ти си съхранявал, винаги за сушавите времена и години, и си ни я давал малко по малко, за да имаме с какво да сеем нашите лочес / loches / и нашия грах, пшеницата и картофите, и сладките картофи.
Аз наистина си спомням твоята внушителна осанка и здравината ти, когато по моя път можех да се подслоня и под сянката ти да си почина. Ти ме закриляше в детството ми и в младостта ми, и аз те уважавах като брат, какъвто ти си бил винаги за нас – червенокожите деца на майката земя. И особено за онези от нас, които някога са били лидери за подражание на индианските народи, на онези народи, които са загиват под игото на бледоликите, - онези фалшиви „богоизбрани“, които един мрачен ден в миналото, стъпиха на нашите земи.
Обикалям, онова, което преди се наричаше „обетованата индианска земя“, където живееха очилатата мечка, планинския тапир, скалният петел... Как да не си спомниш, начина, по който малките очилати мечета те гледаха с нежния си поглед и тяхното ръмжене ти казваше, че си странник, но след като веднъж те опознаеха, вече бяха спокойни и техните муцунки те караха да осъзнаеш, че те също са наши братя... Как да не забележиш и да не се насладиш на ярките цветове на скалния петел, който със звуците на човката си, ни казваше, че водата е прясна, че свеж и чист е бризът, че с ръцете си можеш да раздвижиш чувствата на всички червенокожи мъже и на всички антис / antis /.



Белите хора ни казват, че го правят за да донесат по-добро развитие на нашите народи. Наистина твърде много говорят за развитие, но под развитие те разбират: убиване, на цялата тази природа около нас, с която ние винаги сме живели в мир и взаимопомощ: с дървета, нашите по-малки братя, също с очилатата мечка, с тапира, или със скалния петел или със самата майка Земя – Пачамама, с водата, която е основния ни източник на храна и респективно на живота ни, а също дървото, като наш баща винаги се е грижило за нас и ние винаги сме го уважавали, никога не сме се опитали да му навредим, ами сме очаквали чрез неговата естествена доброта и развитие то да ни дари с частица от себе си – листи, плодове, клони, за да ги използваме за готвене и заедно с него да затворим кръговрата на живота.



Белите хора ни говорят за развитие, но ние живеем по-зле, отколкото преди, наистина и много по-различно от преди, тъй като преди не умирахме от глад, нито пък се е налагало да търсим вода. Сега ние нямаме вода, а там където я има, тя е замърсена с отпадъци от миннодобивната и миннопреработвателната промишленост, но в същото време ни убеждават, че са ни донесли „много развитие“, но това, което ние виждаме са само рани по тялото на нашата Майка – Земята -Пачамама, която вика и плаче в утробата си и оплаква нас – чадата си умиращи от глад.
Откъсват ни от майка ни и ни отвеждат на далечни места, където нашите кости ги смразява студът, където няма жива природа, или каквото има са само камъни и пясък, които не могат да произведат нищо за ядене, колкото и да ги поливаме с нашите пот и сълзи . Продължаваме да съществуваме в тези населени места – йактас / llactas /, където местните жители ни презират поради цвета на кожата ни и поради дрехите, които носим.
Точно както племето Кайапо, водим битка в продължение на години срещу дърводобивните компании в Койпа, които унищожаваха горите Намбайе / Namballe / и Табаконас / Tabaconas /, и белите ни поставиха зад решетките за да бъдем самотни и изолирани, за да ни дадат урок: да уважаваме „белите“ и „прогресът, който те ни носят“. След това дойдоха на тълпи бели военни мъже и изкорениха нашето свещено растение Коката, защото те самите бяха извратили нейната употреба, и ни забраниха дъвченето на свещения за нас лист, а след това дойдоха и други бели мъже на тълпи и направиха от онова свещено за нас растение – извор на контрабанда и корупция.
А не забравяйте, че след усилен труд по почистването на канавки и потоци, и за да се избегнат сривовете в дъждовния сезон, ние работехме задружно този тежък физически труд и за почивка, под сянката на нашите братя дървета, дъвчехме пресни листи от кока, за да възстановим силите си и да бъдем трудоспособни през останалата част от деня.



Днес идвам тук – не като човек с власт, защото не съм такъв, аз идвам смирено да помоля да не ни убивате, оставете ни да живеем, ние не искаме вашето „развитие“, което убива, ние искаме да продължават да живеят нашите братя, да продължим да живеем с благословената природа, която ни заобикаля, с цветята чиито аромат долавяме ежедневно, искаме да продължим да слушаме звука на птиците сред дърветата – нашите по-големи братя, ние искаме да продължим да живеем в нашите родни земи, сред майка ни – природата, която ни дарява живот. Не желаем глобализацията, нито вашите обичаи.
Ние сме щастливи, там където вие искате да стъпчете нашия дом. Ние не искаме измамата на дипломи и титли, нито да слушаме лъжите, че банките, ни носят прогрес, защото ние даваме без да се стремим да получим в замяна, подаряваме без да изискваме услуга за услуга, а още по-малко лихва. Ние искаме да продължим да живеем без вашия прогрес, който убива тялото и душата на червенокожите мъже, който прави жените ни алчни и лъжливи, а нашите деца и младите хора на нашите нации, ги превръща в чудовища, връщащи се да унищожат нашето щастие.
Не правете повече прогрес, който убива планетата ни !! Ние искаме да продължим да живеем тук, защото нямаме къде да отидем, тук сме се родили, тук са родени нашите предци и тук живеят нашите старейшини, и ние искаме да живеем тук, но един по-добър живот, който на родния ни език обобщено се нарича Сумак Каусай.




Хуан Естебан Юпанки Вильялобос
Тупак Исак II
http://juanestebanyupanqui.blogspot.com
Juan Esteban Yupanqui Villalobos
Túpac Isaac II
http://juanestebanyupanqui.blogspot.com



PD
"El mundo debe saber lo que está ocurriendo aquí,
debe comprender que destruir las selvas
y a los pueblos indígenas
destruye el mundo entero." Líderes indígenas kayapó


El Jefe raoni llorando cuando se enteró que el presidente de brasil aprobó el proyecto hidroeléctrico belo monte en las tierras indígenas del río Xingu.

Belo Monte será más grande que el canal de panamá (será la tercera represa más grande del mundo), inundando cerca de un millón de acres de bosque y tierras indígenas.

40,000 indígenas y locales serán forzados a salir de sus tierras, y se provocará la destrucción y la matanza de millones de especies de plantas y animales.... en nombre del "progreso".
¿Cómo seguimos cometiendo los mismos errores? Lo que está sucediendo hoy nos recuerda la época de la "conquista" hace más de 500 años...

miércoles, 12 de octubre de 2011

Você vai irmão árvore ?



Você vai irmão árvore ?

Você está indo, mas não porque você está morrendo de velho, você vai porque muitos homens que não têm a cor da nossa pele, os olhos não são como o nosso, você não tem o coração como Noé ou Taita Taita Gerardo, você tem e rasgam o seu povo, sua nação ao sacrifício e fazer peças. Gavetas se sente bem os homens ocidentais e muitos de nossos irmãos que perderam os hábitos do povo e da nação em que nasceram, e chorou hoje como ontem eu Raoni juntamente com nossos irmãos, que viviam em sua sombra, que é água alimentado sempre economizar para tempos de seca e você deu-nos pouco a pouco, ter que Loches semear ou ervilhas, ou de trigo ou batatas ou batatas doces. Se você lembrar da sua força quando no meu caminho sob a sua sombra eu coloquei para descansar e cuidar de mim na minha infância, minha juventude e respeitado você como um irmão mais velho, que eram todos runas e apus eram um povo que pereceram sob o manto da Huiracocha Misti, falso que pisaram nossas terras. O que costumava sair por aí dizendo que eles foram parados, eles viviam no urso de óculos, a anta da montanha, galo do rock. Como não me lembro quando o ursinho olhou para mim com olhos de concurso e seus grunhidos dizendo que era estranho, mas uma vez eu sabia que eles permanecido calmo e os rostos me fez ver que era também um irmão em grande ao ar livre. Como não ver as cores do galo da rocha ao som de seus bicos que nos fazem dizer que a água é brisa fresca deliciosa que seus braços se movem os sentimentos de todas as runas e todos os antis a.



Nós dizemos que é para trazer mais desenvolvimento para nossos povos. Se você falar muito sobre o desenvolvimento, mas eles entendem que o desenvolvimento significa matar com quem sempre viveu, com as árvores, os irmãos pequenos, como o urso de óculos, a anta, ou o galo da rocha, ou Pachamama, água que é a nossa comida e nossa vida, mas a Tata árvore nem sempre tomar cuidado e sempre respeitei e nunca ter tentado prejudicá-lo e esperar por ele com a sua bondade para nós algo do seu ser para usar e cozinhar seus ramos para comer junto com ele.
Falamos de desenvolvimento, mas estamos vivendo pior do que antes ou diferente do que antes, porque não antes de morrer de fome, nem precisamos de obter água, agora não temos e que estão contaminados com rejeitos de minas dizem que traz desenvolvimento muito, mas só vi ferida para a nossa Pachamama, chorando no seu ventre e estávamos morrendo de fome. Tira-nos da nossa mãe e nos levar a lugares onde nossos ossos do riacho frio, onde não há Pachamama, caso contrário, ela é cheia de pedras e areia que não dê nada para comer por mais de regada com nosso suor e lágrimas . Nós, estas runas llactas onde vivemos não sabemos como eles desprezam a cor de nossa pele e as roupas que vestimos. Assim como o Cayapa, lutou durante anos contra empresas madeireiras na Coipa destruindo florestas e solitário Tabaconas Namballe e fomos colocados atrás das grades para aprendermos, disque a respeitar o homem branco e do progresso que nos trouxe, em seguida, veio a Coca derramado nossos muitos homens brancos, um a segui-lo não mastigar a folha sagrada e outros para fazer a mãe da corrupção. E aí te lembrares de que após a limpeza das valas e córregos para evitar o colapso na estação das chuvas, começamos a mastigar juntos com nossos irmãos de árvores de coca para nos servir frescura de ar para o resto do dia.



Hoje eu venho, não como um homem com poder, porque eu não tenho, venho humildemente pedir-nos não nos matar, vamos viver, não queremos desenvolvimento, continuamos a viver os nossos irmãos que nos rodeiam, com flores diária cheiro seu perfume, queremos continuar a ouvir o som de pássaros nas árvores, nossos irmãos mais velhos, que seguimos em nossa terra para continuar a acompanhar a nossa mãe nos dá a vida. Não quer que sua globalização, e seus costumes. Que estamos felizes onde quer pisar em nossa casa. Nós não queremos que o engano de graduados, dizem eles, para os bancos para nos trazer o progresso, o que é falso, porque nós pagamos ou tentar receber, sem dizer que nós pagamos e mais ainda com juros. Eles querem viver sem matar e brutalizar o desenvolvimento da alma das runas, que nossas mulheres tornam-se gananciosos e falsos e nossas crianças e jovens tornam monstros vindo para destruir a nossa felicidade. Não faça mais progressos matando o planeta. Queremos continuar a viver, porque não temos para onde ir, nós nascemos aqui, nasceu aqui e viveu aqui nossos anciãos e queremos viver, mas uma boa vida é resumida em uma Sumaq Kausay.




Juan Esteban Yupanqui Villalobos
Túpac Isaac II
http://juanestebanyupanqui.blogspot.com

Rota da sabedoria - A unção de Deus